Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/10531 K.2018/9595

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen cezadan TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapıldıktan sonra 2 yıl 6 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine “1 yıl 13 ay hapis cezası” verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemenin vermiş olduğu önceki kararlarında sanık hakkında iki ayrı dosyada hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararların yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nce 16.10.2014 tarih - 2013/20217 Esas, 2014/16907 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, sanığın cezada kazanılmış hakkı korunarak önceki hükümlerde hapisten çevrilen toplam 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 160,00 TL adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin 3.750,00 TL ve 100,00TL adli para cezasına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hakları cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken ''kullanılmasının yasaklanmasına'' karar verilmesi ve TCK'nun 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun altsoy dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar, altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, 6.000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 3.750,00 TL ve 100,00 TL adli para zezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,