Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/10639 K.2017/4529

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilatı ve Görevleri Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 8/4., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair KANGAL Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.01.2013 tarihli ve 2012/63 Esas, 2013/13 sayılı Kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.03.2017 günlü Kanun Yararına Bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.03.2017 gün ve KYB. 2017-16213 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.10.2012 tarihli ve 2011/594 Esas, 2012/450 sayılı Kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 12.11.2015 tarihli ve 2014/16003 Esas, 2015/21663 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama ilamına karşı itiraz yoluna başvurulması gerektiği düşünülerek yapılan incelemede,

Sanığın farklı zamanlarda gerçekleştirdiği aynı eylemlerinden dolayı yargılamalarının yapılarak mahkum edildiği, Kangal Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/63 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 28.10.2011, iddianame düzenleme tarihinin 17.05.2012 olduğu, Kırırkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/594 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 24.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin 29.11.2011 olduğu ve anılan her iki dosyanın da suç tarihinin 29.11.2011 tarihli iddianameden önce olup suçların kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirilmesi olduğu gözetilerek,

suç tarihlerinin yakınlığı ve sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak her iki dosyanın birleştirilip, sanığın bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartılışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Kanun Yararına Bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;