Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/11714 K.2020/10298

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26.09.2014 tarihli olay tutanağına göre, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan yol kontrolünde sanığın sevk ve idaresindeki .... plakalı aracın durdurulduğu ve önleme aramasına istinaden araçta yapılan aramada 160 paket kaçak sigara ele geçirildiği olayda; Sanığın aşamalardaki savunmalarında, dava konusu sigaraları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi karşısında, eşyanın ele geçiriliş şekli ve yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Dava konusu kaçak sigaraların TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesinin gösterilmemesi,