Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/11820 K.2020/10990

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Gıyabi kararın sanığa 10.12.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra 25.12.2015 tarihinde hükmü temyiz etmiş bulunan Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Dairemizin 27.11.2014 tarih ve 2014/6953 Esas, 2014/20032 Karar sayılı ilamı ile kararın "hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nun 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında 191. madde hükümleri çerçevesinde yeniden bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamına aykırı şekilde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

İlk hükümde sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı halde, hapis cezasına hükmedilmesi,