Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/11979 K.2018/13072

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'nun temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre kovuşturma aşamasında bildirdiği adresinde 16.10.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 24.10.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... ve katılan ... idaresi vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1. Sanıkların mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanıklara ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasanın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,