KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2017/1253 E., 2020/14872 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna Muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,
yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre,
Olay tarihinde Gürcistan ülkesinden Nahcivan'a gitmek üzere Türkgözü Gümrük kapısına gelen sanığın sevk ve idaresindeki transit rejim çerçevesinde eşya taşıyan nakil aracının orijinal yakıt deposunda 850 lt akaryakıt bulunduğunun tespit edildiği, ardından Türkiye'den çıkış yapmak üzere Dilucu Gümrük sahasına gelen aracın daha önce mühürlenen deposundaki incelemede 50 lt akaryakıt olduğunun anlaşıldığı cihetle, sanığın suça konu Gürcistan ülkesinden getirdiği transit rejime tabi olmayan akaryakıtı yurt içinde bırakması şeklindeki eylemine uyan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine, uygulama yeri bulunmayan 5607 sayılı Yasanın 3/3. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2017/1253, K. 2020/14872, 19 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama