Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/12571 K.2020/10495

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 12/01/2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğu, 12/01/2011 tarihli kararın 5015 sayılı Yasa uyarınca suçtan zarar gören ve davaya katılan EPDK vekiline tebliğ edilmeden 15/03/2011 tarihinde kesinleştirildiği, 12/01/2011 tarihli hükme yönelik EPDK'nun itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve zamanaşımını durdurmadığı,

mahkemece hükmün açıklanmasına dair 20/11/2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın mahkemece savunmasının alındığı 12/01/2011 tarihi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 12/01/2011 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığından temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla sanığın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, TCK'nun 66/1-e ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak mazotun 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.