Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/13858 K.2018/119

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli ...'in, anılan Kanun'un 7/1-e-3 maddesi delaleti ile 4733 sayılı ... ... ... Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 8/5-k maddesi uyarınca 35.403,00 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair ... ... Düzenleme Kurumunun 15.02.2017 tarihli ve 12656 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin ...

5. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.05.2017 tarihli ve 2017/1572 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.06.2017 tarihli ve 2017/3181 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.11.2017 günlü kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2017 gün ve KYB. 2017-65803 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkındaki idari para cezasına dayanak teşkil eden 04/11/2016 tarihli tutanak altında gerek kabahatlinin gerekse olay saatinde işyerinde bulunan ortağı ...'nın imzasının bulunmadığı gibi ...'nın imzadan imtina ettiğinin de belirtilmediği, tanık olarak ifadesine başvurulan ...'un aldığı biraları başka bir işletmeden almasını müteakip kabahatlinin işletmesine çerez almak için geldiğini, kabahatlinin işletmesinden içki satın almadığını beyan ettiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17/2. maddesinde yer alan "(2) İdarî para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir.

Bu durumda, idarî para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin susuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur." şeklindeki hüküm ile 04/11/2016 tarihli tutanak haricinde kabahatlinin perakende alkollü içki satışı yapılamayan zaman diliminde alkollü içki satışında bulunduğuna ilişkin başkaca bir delinin bulunmaması ve kabahatlinin 2015 yılı gelir vergisine tabi kazancının 5.599,19 Türk lirası olması da dikkate alındığında,

işlenildiği iddia olunan kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurularak verilen idari para cezasının hakkaniyete uygun olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4250 sayılı kanunun 6/f fıkrası ve 7/1-e bendine göre kabahatlinin 4733 sayılı Kanunun 8/5-k bendi gereğince idari yaptırım cezası verilmesi gerektiği ancak vergi usul kanunu tebliğine göre misli artırım uygulanmasının olmadığı ve idari para cezasının alt sınırın 20.000 TL, üst sınırının ise 100.000 TL olduğu buna göre idari para cezasının takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakla;