Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/14008 K.2018/13061

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi uyarınca 75 gün karşılığı olarak belirlenen adli para cezası, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilirken sonuç cezanın 1.500,00 TL yerine 3.000,00 TL olarak hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Katılan malen sorumlunun iyiniyetli olmadığına dair dosyada delil bulunmaması dikkate alınarak aracın hak sahibine iadesi yerine, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 1. fıkrasının D bendindeki "3.000,00" ifadesi hükümden çıkartılarak yerine "1.500,00" ibaresinin eklenmesi, hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması,

yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,