Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/1689 K.2018/9303

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin mahkumiyet hükmünün temyizine yönelik yapılan incelemede;

1. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3. Kaçak eşyanın TCK'nun 54/4. uyarınca müsaderesi yerine TCK'nun 54-55. maddeleri uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümde gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkrasından "52" ifadesinin çıkartılması yerine " 52/2." ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümden adli para cezasının ödenmediği takdirde hapse çevrilmesine ilişkin 6. bendinden "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin" ifadesinin çıkartılması,