Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/4245 K.2020/10776

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasınınAnayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289/g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak iddia, savunma, sanıkların lehinde ve aleyhindeki delillerin tartışılması, sübutu kabul edilen veya edilmeyen eylemlerin belirlenerek sanıklara yüklenen suçun yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmediği gibi,

Sanıkların maddi ve manevi dayanışma içinde veya önceden anlaşıp birleşmek suretiyle eylemlerinin devamlılık arz edip etmediği de değerlendirilerek teşekkül halinde kaçakçılık suçunun oluşup oluşmadığı da tartışılıp suç vasfı belirlendikten sonra sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Gerekçeli kararın gerekçe kısmının son paragrafında ‘Her ne kadar sanıklar hakkında Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/10/2010 tarih 2010/8064 esas sayılı iddianamesi ile kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de iddianamedeki anlatımların soyut olduğu, somut belge ve bilgilere dayanmadığı anlaşılmış ise de bu iddianamedeki olaylarla ilgili olarak sanık ... açısından ayrıca beraat kararı verilmemiş,” şeklinde açıklama yapılmak suretiyle çelişki yaratılarak hükümde karışıklığa neden olunması