KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2017/4385 E., 2018/11228 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere, tasfiye
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Sanığın eylemi 4733 sayılı Kanunun 8/4 maddesindeki suçun unsurlarını oluşturduğu halde 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesinden hüküm kurulması,
2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20/07/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19/09/2012 olduğu,
Aynı gün incelenen Dairemizin 2015/9764 Esas sırasında kayıtlı olan Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/465 Esas, 2014/64 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 13/09/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 01/07/2013 olduğu,
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2017/4385, K. 2018/11228, 31 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama