Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/4580 K.2017/9951

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafinin dosyada mübrez 28.03.2016 tarihli vekaletnameden neşet eden vazgeçme hakkını kullanmak suretiyle 09.09.2016 tarihinde vermiş olduğu dilekçeyle temyizden ve eski hale getirme taleplerinden vazgeçtiği, 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi’nin hükmü temyize hakkı olduğu ve Gümrük İdaresi vekilinin 07.01.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile münhasıran sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunduğu gözetilerek ve sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

İddianamede adli emanetin 2015/223 sırasında kayıtlı eşyanın müsaderesinin talep edildiğinin ve yargılama sonunda bu eşyanın müsaderesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; adli emanetin 2015/554 ve 2015/558 numarasında kayıtlı suça konu eşyanın müsaderesi için dava açılması durumunda mahalinde her zaman karar alınması mümkün görülmüştür.

1-5607 sayılı Yasanın 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18-2 bendi yolu ile 3/5. ve 3/10. maddelerindeki düzenlemeler dikkate alınıp temel cezaların buna göre belirlenmesi gerekirken sanıklar ... ve ... hakkında 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanık ...’ın işletmekte olduğu ... isimli tütün dükkanında yapılan denetimde 6 değişik markada toplam 266 paket kaçak sigara ele geçmesi ve sanığın kaçak sigara sattığını beyan etmesi karşısında; sanığın işletmekte olduğu işyerinde ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü gerektiği gözetilmeden oluşa uymayan gerekçelerle sanığın mahkumiyeti yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Gerekçeli kararın başlığında suç tarihinin 04.03.2015 yerine 03.03.2015 olarak yazılması,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,