Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/6392 K.2020/15892

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Olay tutanağına göre sanık ...’in sevk ve idaresindeki, sanık ...’in arka tarafta yolcu olarak bulunduğu elektrikli bisiklette, ön tarafta 2 adet büyük boy siyah poşette ve arkada oturan sanık ...’in elinde bulunan 2 adet büyük boy siyah poşette toplam 59 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık ...’in savunmasında;

bisikleti arkadaşı diğer sanık ...'a ait olduğunu, ...'ın eve geç döneceği için kendisinden bisikleti almasını evine bırakmasını istediğini, yolda diğer sanık ...'i gördüğünü ve onu da yanına aldığını, bisikletteki poşetlerin ağzı bağlı olduğu için içlerini görmediğini, ...’ın poşetlerde sigara olduğunu söylemiş olabileceğini fakat kendisine ait olmadığını beyan ettiği, diğer sanık ...’in savunmasında da kucağında olan poşetlerin içerisinde sigara kartonu olduğunu anladığını beyan etmesi karşısında, sanıkların sigara miktarı ve aracın özelliklerine göre araçta bulunan sigaralardan haberdar olmamasının mümkün olmadığı,

sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu birlikte işledikleri gözetilmeksizin sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, II) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’ın ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması, yine 3/22. fıkrasının da uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. madde ve fıkrasından yazılı şekilde hüküm tesisi,