Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/10455 K.2019/1186

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

20/11/2017 tarihli ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesi uyarınca sanık müdafiilerinin duruşma talebinin dosya kapsamına ve davadaki safahate göre uygun görülmediğine karar verilerek yapılan incelemede;

1.5411 sayılı Yasanın 160/5. maddesinde kovuşturma başladıktan sonra ve hüküm verilmeden önce banka zararının giderilmesi halinde cezadan 1/3 oranında indirim yapılacağı düzenlenmiş olup, bozma öncesi verilen hükmün bozma ilamıyla ortadan kalktığı, yasa maddesinde hükümden kastedilenin ise yargılamayı sonlandıran ve hukuken varlığını devam ettiren hüküm olduğu gözetilerek, sanık ...'un zimmet tutarı olan banka zararını hüküm verilmeden önce tamamen giderdiği halde, sanıkların cezasından anılan yasanın 160/5. maddesinin son cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık ... hakkında TCK'nun 38. maddesi uyarınca azmettirmeden dava açıldığı halde; gerekçede ve hükümde bu hususa hiç yer verilmeden banka görevlisi olmayan sanığın, bankacı olan sanıkla birlikte tediye fişlerini sahte imza atarak düzenlediklerinin belirtilmesi,

3.Temel hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşılık gerekçe gösterilmeden temel adli para cezasının en üst sınırdan belirlenmesi,

4.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,