Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/11247 K.2021/2879

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, dilekçenin gereği mahallinde itiraz merciince incelenerek yerine getirildiğinden dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II- Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde

Gerekçeli kararın, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanık ...'e 30/05/2013 tarihinde tebliğ-tebellüğ belgesi ile bizzat tebliğ edildiği ancak, 5271 sayılı CMK'nun 35/3. maddesindeki “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” şeklindeki düzenleme karşısında, tebligatın usülüne aykırı olduğu anlaşılmakla, sanık ...'in öğrenme üzerine yapılan temyiz isteği süresinde yapılmış kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında: olay tarihinde Suriye ülkesinden gelirken dava konusu eşyaları kişisel kullanım ve hediye amacı ile aldıklarını, ticari amaçla hareket etmediğini belirtmesi ve mahkemece tüm sanıkların yurda giriş - çıkış kayıtları Samandağ İlçe Emniyet Müdürlüğünden istenmesine karşın sanık ...'a ait kayıtların gönderilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in suç tarihi itibariyle 3 ay öncesine ait yurda giriş - çıkış kayıtları dosyaya celbedilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olmasıhalinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun kapsamında kalacağı cihetle; dosya kapsamına göre sanığın olay tarihinde Suriye'den satın aldığı dava konusu eşya ile ülkeye giriş yaptıktan sonra ihbar üzerine eşyayı henüz serbestçe üzerinde tasarruf edebileceği fiili hakimiyet alanına sokamadan yakalandığı gözetilerek eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi 1. cümlesi kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde 4733 sayılı Yasaya muhalefetten hüküm tesisi,

3- 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiilinin, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde hapis ve adli para cezasının alt sınırından uzaklaşılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

4- Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

6- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III- Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde

Gıyabi kararın sanık ...'a tebliğine ilişkin tebligat parçasında kararın sanığın mahkemeye bildirdiği adreste aynı konutta oturan kızı ...'a tebliğ edildiğinin belirtildiği, ancak sanığın adreste bulunmama sebebinin gösterilmediği ve tebligatı alan kişinin ehil ve reşit olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığı gibi UYAP ortamında sanığın nüfus aile kayıt tablosu indirildiğinde, sanığın tebligat parçasında adı geçen kızı ...'ın tebligat tarihinde reşit de olmadığının anlaşılması karşısında

yapılan tebligat usulsüz olup sanık ...'ın öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; Suriye- Türkiye arası ticari taksi şoförlüğü yaptığı anlaşılan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki taksinin bagajında yolcu olan diğer sanıklara ait dava konusu kaçak eşyaların ele geçirildiği olayda, sanık ...'ın savunmasında; yolcuların valizinde kaçak eşya bulunduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında, sanık ...'ın savunmasının aksine, eyleme iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,