Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/11348 K.2019/28179

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa'nın 141/3. maddesinde, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı hükme bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 34. maddesinde "Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230'uncu madde göz önünde bulundurulur" denilmiştir. Aynı Yasanın 289/1-g maddesinde; temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa dahi, hükmün 230'uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi durumu kesin hukuka aykırılık hali olarak kabul edilmiştir.

Yukarıda anılan hükümlerin amir hüküm olduğu dikkate alınmadan sanık hakkında 02.02.2012 tarihli eylem nedeniyle 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine muhalefet suçundan sanık savunmalarına neden itibar edilmediği açıklanmadan sadece 03.12.2011 tarihli eylem ile arasında TCK'nun 43. maddesi gereğince artırım yapılmasına ilişkin değerlendirme ile yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurularak karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Ele geçirilen kaçak eşyaların miktarına göre, temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi gereğince takdiren belirlenen 2 yıl hapis cezasından TCK'nın 43/1. maddesi gereğince 1/4 artırım yapılarak tespit edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine “1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası” verilmesi,

3. Sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrada uygulama maddesinin TCK'nun 52/4. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği halde 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak karma uygulamaya neden olunması,

5. Suçta ele geçen eşyanın müsaderesine karar verilirken 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi ile birlikte uygulama yeri olmayan 4733 Sayılı Kanunun 8/4. maddesinin gösterilmesi ayrıca; TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

6. Suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu’na ana dosyada Yargıtay ilamının tebliğ edilmemesi ve birleşen dosyada davaya katılma talebinde bulunan kurumun katılma talebi hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,