KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2018/12319 E., 2021/3076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık ... ve TAPDK vekilinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede
TAPDK davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 28/12/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.
4733 sayılı Yasa uyarınca suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan TAPDK'nun aşamalardan haberdar olmadığı, TAPDK vekiline tebliğ edilmeden 26/01/2011 tarihinde hükmün kesinleştirildiği, 28/12/2010 tarihli hükme yönelik TAPDK'nun itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve zamanaşımını durdurmadığı, mahkemece hükmün açıklanmasına dair 03/12/2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın mahkemece savunmasının alındığı 07/10/2010 tarihi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2018/12319, K. 2021/3076, 2 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama