Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/13697 K.2020/16951

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 11.11.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 5015 sayılı sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.

5015 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan EPDK'nun aşamalardan haberdar olmadığı, EPDK vekiline tebliğ edilmeden hükmün kesinleştirildiği, 11.11.2009 tarihli hükme yönelik EPDK'nun itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve zamanaşımını durdurmadığı, mahkemece hükmün açıklanmasına dair 25.03.2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun yok hükmünde olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın mahkemece savunmasının alındığı 19.10.2009 tarihi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;