Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/14357 K.2019/347

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

30/09/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün temyiz edilebileceği yasal sürenin son günü olan 07/10/2014 tarihinin tatil gününe denk geldiği anlaşılmakla sanığın 08/10/2014 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dava konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken delalet maddenin gösterilmemesi ve eşyanın TCK'nun 54/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün müsadereye ilişkin 10. bendinden ''TCK’nın 54/1'' ibaresi çıkartılarak yerine, ''5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4'' ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.