Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/14690 K.2021/4491

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin incelenmesinde; O yer Cumhuriyet Savcısı, kararı 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen yasal süresinden sonra temyiz ettiğinden, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II) Sanıklar müdafii ve katılan EPDK vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında petrol istasyonunun ait olduğu Aşimoğlu firmasının yetkilisi, müdürü ve ortakları olduklarından bahisle kamu davası açılmış olup, sanık ...

Asım'ın savunmasında; şirketin yönetiminde gözükmekle birlikte istasyonun lokanta bölümü ile ilgilenmekte olduğunu, kaçak akaryakıttan haberi olmadığını, sanık ...'in savunmasında; şirketin ortağı olmakla birlikte akaryakıt alım satım işleri ile sanık ...'in ilgilendiğini, akaryakıtın ne şekilde temin edildiğini bilmediğini, sanık ...'in savunmasında; şirketin ortağı olmakla birlikte şirkete ait aracın şoförlüğünü yaptığını, akaryakıt alım satım işleri ile sanık ...'in ilgilendiğini, akaryakıtın ne şekilde temin edildiğini bilmediğini belirttikleri ve sanık ...'in savunmasının da diğer sanıkları doğrular mahiyette olması karşısında;

sanıklar Cumaali, Hakan ve Serhat'ın dava konusu akaryakıt ile ilgilerinin olduğuna dair savunmalarının aksine cezalandırılmaları için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2. Sanıkların sorumlusu olduğu petrol istasyonunda 29/11/2012 günü yapılan denetimde akaryakıt pompaları ve 2 no'lu tanktan 307 litre gaz yağı ve jet yakıtı özelliği gösteren akaryakıt ele geçirildiği, ayrıca satış pompalarına ait yazar kasalar ve işletme kayıtlarının incelenmesinde 187.345 litre faturası olmayan akaryakıt satışı yapıldığının belirlenerek sanıklar hakkında ele geçen 307 litre ve ele geçmeyen 187.345 litre akaryakıt nedeniyle cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı olayda.

187.345 litre akaryakıtın ele geçirilemediği ve üzerinde kaçak olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi de yaptırılamadığı gözetilerek, sanıkların yalnızca petrol istasyonunda ele geçen 307 litre akaryakıttan sorumlu tutulması gerekirken dava konusu tüm akaryakıt miktarından sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11 ve 3/12. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11 ve 3/12. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanıkların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu dosyada suç tarihinin 29/11/2012, iddianame tarihinin 14/03/2013 olduğu,

UYAP kayıtlarında yapılan incelemede; halen derdest olduğu anlaşılan Bünyan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/280 Esas sayılı dosyasının suç tarihinin 26/12/2012, iddianame düzenleme tarihinin 03/06/2013 olduğu anlaşılmakla;

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanıkların eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Dosyada 187.345 litre ele geçmeyen akaryakıta ilişkin ve ele geçen 307 litre akaryakıta ilişkin 2 ayrı kaçak eşyaya mahsus tespit varakası bulunduğu cihetle.

CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını ve zarar var ise gidermeyi kabul ettiğini beyan eden sanığa, sorumlu olduğu 307 litre akaryakıta ilişkin davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,