Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/15131 K.2021/4619

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2) 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi gereğince, tayin edilen hapis cezasının ertelenmemesi için sanığın kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş bulunması gerekmekte olup sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetinin tazmini nitelikte adli para cezası olup başkaca engel adli sicil kaydının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında ‘’ yasal koşulların bulunmadığı’’ şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3)Tekerrüre esas alınan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2005 tarihli, 2004/1135 esas, 2005/248 karar sayılı ilamı ile sanığın mahkum olduğu önceki hükümlülüğünün tazmini nitelikte para cezası olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin anılan mahkumiyet nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunması,