Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/15137 K.2019/15858

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca temyiz süresi "On beş gün" olduğu halde hükümde kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Dava konusu sigaraların kaçak olarak yurda sokulduğu anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son madde fıkrasında belirtilen "... Ancak, ... mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması halinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur." amir hükmü dikkate alınarak sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan yasanın 3/5 ve 3/10 madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6 maddesine aykırı hüküm tesisi,

2-Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken uygulanan kanunun ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı hüküm tesisi,