Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/15697 K.2019/39849

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin, 07/01/2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

I) O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

14/11/2012 tarihli hükmü yasal süresinden sonra 23/01/2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği, 5237 sayılı TCK'da adli para cezalarının ertelenmesine ilişkin hüküm bulunmadığı ve adli para cezası TCK'nun 51. maddesine göre ertelenemeyeceği halde erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesi olan TCK'nun 62. maddesinin ilgili 1. fıkrasının, yine gün adli para cezasının paraya çevrilmesi hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52. maddesinin ilgili 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde ertelenen cezanın tamamının infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

3. TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5. Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, araç üzerinde bulunan tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

6. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1. Hükmün TCK’nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin “A)1-b” bendine “...TCK.nın 62” ibaresinden sonra gelmek üzere “/1.” ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin “A)1-d” bendine “TCK.nın 52” ibaresinden sonra gelmek üzere “/2.” ibaresinin eklenmesi, TCK'nun 51/7. maddesinin uygulandığı “A)4-d” bendinde yer alan “...tamamının...” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “kısmen veya tamamen” ibaresinin yazılması,

3. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

4. Hükmün kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin fıkrası hükümden çıkartılarak yerine “Ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine,” ibaresinin eklenmesi,

5. Hükmün nakil aracına ilişkin “C” bendinin 2. fıkrası hükümden çıkartılarak yerine “Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, araç üzerinde bulunan tedbir şerhinin kaldırılmasına,” ibaresinin eklenmesi,