Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/16397 K.2021/5343

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.

Gıyabi kararın sanık ...'ın aynı zamanda MERNİS adresi de olan bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine uygun tebligat çıkartılmadan, 28/01/2014 tarihinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre usulsüz tebligat yapıldığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30/09/2015 tarih ve 7-2014/102541 sayılı yazı ile sanık ...'a gıyabi kararın usule uygun tebliği için dosyanın mahalline iade edildiği, mahkemece aynı adrese tebligat çıkarıldığı, 04/12/2015 günü tekrar doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre usulsüz tebligat yapıldığı,

mahkemece durumun farkedilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesinin uygulanmasına dair tebligata şerh düşülerek tekrar aynı adrese tebligat çıkarıldığı ve 08/02/2016 tarihinde adreste bulunan sanık ...'ın yengesi olduğunu beyan eden ...'ın sanığın evlenip adresten ayrıldığından bahisle imzadan imtina etmesi nedeniyle, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre kapıya ihbarname yapıştırılıp, tebliğ evrakının mahalle muhtarına teslim edildiği ancak tebligat parçasına en yakın komşu, yönetici, kapıcıya haber verilip verilmediğine dair şerh düşülmediğinden 08/02/2016 tarihli tebligatın da usulsüz olduğu anlaşılmakla;