Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/16593 K.2021/5546

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede

Sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davanın yargılaması sonucunda 23/11/2011 tarihli kararla sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı Gümrük İdaresi vekilinin yapmış olduğu itiraz üzerine Salihli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/01/2012 tarihli kararı ile itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine dosyanın yeniden esasa kaydedilerek sanığın 07/11/2012 tarihli karar ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 03.03.2014 tarihli kararıyla bozulduğu, bozma üzerine mahkemesince dosya yeniden esasa kaydedilerek temyiz incelemesine konu 02/03/2016 tarihli hükmün kurulduğu anlaşılmış ise de;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği nazara alındığında, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan doğrudan zarar görenin ise TAPDK olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 23/11/2011 tarihli hükme yönelik suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin itirazının kabulü kararı ile bundan sonra yapılan işlemlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında yeniden hüküm tesisi mümkün değil ise de;