Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/16904 K.2018/13865

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 17.07.2018 tarih ve 2018/7968 Esas, 2018/8284 Karar sayılı Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/10/2018 tarih KD-2018/34503 sayılı yazısı ile itirazda bulunulması nedeniyle yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.10.2007 tarih ve 2007/10-226 Esas, 2007/215 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi hallerinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen tebliğnamenin, sanık veya müdafii ile katılan veya vekiline tebliğ olunacağı, 5271 sayılı CMK'nun 297/3. madde ve fıkrasında düzenlenmiş olduğundan, tebliğnamenin tebliği kanunun emredici bir hükmüdür. AİHM'nin 09.11.2000 tarih ve 36590/97 başvuru numaralı Göç/Türkiye davasında da tebliğnamenin bildirilmemesinin adil yargılanma hakkının ihlali olduğu yönünde karar verildiği gözetilerek;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 27/10/2017 tarih ve 2017/38887 sayılı tebliğname ve 11/07/2018-17/10/2018 tarih ve KD-2018/34503 sayılı itiraz yazıları, hükmü temyiz eden sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiine tebliğ edilmeden Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığından, itiraz kabul edilip Dairemizin 17/07/2018 tarihli düzelterek onama kararı kaldırılmışsa da, usul ekonomisi gereği bu süreçte söz konusu tebliğname ve yazıların sanıklar müdafiilerine tebliğinin sağlandığının anlaşılması karşısında; Dairemizin 17.07.2018 tarih ve 2018/7968 Esas, 2018/8284 Karar sayılı kararı kaldırılarak

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Dairemizin 14.02.2018 tarih ve 2017/13004 Esas, 2018/1290 Karar sayılı kararına yönelik 11/07/2018 tarih ve KD-2018/34503 sayılı itiraz yazısı kapsamında sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/07/2018 tarih ve KD-2018/34503 sayılı itirazı yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

Dairemizin 14.02.2018 tarih ve 2017/13004 Esas, 2018/1290 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra sonuç hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün yerine hesap hatası yapılarak 8 yıl 5 ay 7 gün olarak hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün yerine 8 yıl 5 ay 7 gün, TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra da sonuç hapis cezasının 6 yıl 12 ay 10 gün yerine 7 yıl 10 gün olarak hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK.nun 303/1-f maddesi uyarınca,

1- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden kurulan hükümde TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra sonuç hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün'e indirilmesi,