Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/17120 K.2019/8011

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dava konusu nakil aracının Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/388 E., 2012/194 K. sayılı dosyasında müsaderesine karar verilmiş olması ve bu kararın da kesinleşmesi nedeniyle, nakil aracının müsaderesi hususunda karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş ise de;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dava konusu el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesine ilişkin kararları da kapsadığı, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5. fıkrası, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder şekilde düzenlenmiş olup, bu hükmün içinde yer alan müsadere kararının da uygulanma imkanının bulunmadığı, ancak açıklanması halinde hükümle birlikte değerlendirilebileceği gözetildiğinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanığın bozma kararı öncesi aşamalardaki savunmalarında aracın haricen maliki olduğunu beyan ettiği, bozma kararı sonrası dinlenen malen sorumlunun beyanında ise aracı amcası ...’a sattığını beyan ettiği, ancak Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/388 E., 2012/194 K. sayılı dosyasında malen sorumlu olarak alınan beyanında aracı amcasının oğlu ...’a sattığını beyan ettiği, anılan dosyada da nakil aracında kaçak eşya taşınırken ilgili dosya sanıklarının yakalandığı,

tüm bu hususlar değerlendirildiğinde, malen sorumlunun iyiniyetli 3. kişi olmadığı ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13. maddesinde belirtilen müsadere şartlarının gerçekleştiği, 5237 sayılı TCK’nun 54/3. maddesi uyarınca müsaderenin hakkaniyete uygun olduğu gözetildiğinde nakil aracının müsaderesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,