Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/17546 K.2020/16520

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanığın temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 15.04.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 05.04.2007 suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 5015 sayılı Kanuna Muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.

5015 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan EPDK'nun aşamalardan haberdar olmadığı, EPDK vekiline tebliğ edilmeden 24.04.2009 tarihinde hükmün kesinleştirildiği, 15.04.2009 tarihli hükme yönelik EPDK'nın itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve infaz yönüyle zamanaşımının durdurmadığı, mahkemece hükmün açıklanmasına dair 02.06.2015 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın mahkemece savunmasının alındığı 26.11.2007 tarihi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 26.11.2007 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığından temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, sanığın temyiz itirazları yerinde