Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/18598 K.2021/6778

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2) Ana dosya olan Ankara 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2014/803 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 08.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin 20.10.2014 olduğu,

Birleşen dosya olan Ankara 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2014/742 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 18.09.2014, iddianame düzenleme tarihinin 21.09.2014 olduğu,

Esas dosyadaki 08.10.2014 tarihli eylemin birleşen dosyadaki iddianame tarihinden sonra olması nedeniyle hukuki kesinti oluştuğundan suçun yeni bir kasıtla işlendiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında birleşen Ankara 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2014/742 Esas sayılı dosyasındaki suça ilişkin ayrı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin zincirleme suç hükümleri uygulanıp TCK'nun 43/1. maddesi gereğince arttırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,