Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/18619 K.2021/6769

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1)Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3)Suçta kullanılan 01 CZB 42 plakalı nakil aracı hakkında 10.07.2014 tarihinde el koyma kararı verildiği, aracın kayıtlı bulunduğu sicile şerh konulduğu, dosya içeriğinde aracın tasfiye edildiğine ilişkin bir evrak da bulunmadığı cihetle, ele geçen eşya miktarı itibarıyla müsadere koşulları oluşmayan nakil aracının sahibine iadesine ve trafik kaydına konulan şerhin kaldırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tasfiye bedelinin faiziyle birlikte sahibine iadesine ve araç üzerindeki tedbirin tasfiyeye kadar devamına karar verilmesi,