Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/2683 K.2018/12275

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Dairemizin 18.02.2015 tarih ve 2014/1300 Esas, 2015/10053 Karar sayılı bozma ilamı üzerine yerel mahkemece verilen 27.04.2015 tarih 2015/521 Esas, 2015/660 Karar sayılı hükümde, sanık ... hakkında mahkemenin 07.11.2012 tarih, 2012/572 Esas, 2012/1153 Karar sayılı hükmünde direnilmesine karar verildiği, yapılan incelemede Dairemiz bozma ilamı yerinde görüldüğünden 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 32. maddesi ile CMK'nun 307/3-2. cümlesinde yapılan değişiklik uyarınca dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-Sanık ...'ın temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

1-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Dava konusu eşyanın müsadere edilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tasfiye kararı da verilmesi,

3-Katılan TAPDK vekili lehine vekalet ücret takdirinde sanıklardan ''eşit miktarda'' alınarak katılan vekiline verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükmün (B) bendinde TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ibaresinin eklenmesi,

2-Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bendinden '' 5607 sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali nazara alındığında kararın kesinleşmesi beklenmeksizin anılan eşyanın tasfiyesine,'' ibaresinin çıkartılması,

3-Hükmün katılan TAPDK lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin kısmına ''sanıklardan'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''eşit olarak'' ibaresinin eklenmesi ile sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 2012/572 (E) – 2012/1153 (K) sayılı ve 07.11.2012 tarihli ilamı Dairemizin 2014/1300 E. - 2015/10053 K. sayılı ve 18.02.2015 tarihli kararı ile; “... sanık ... yönünden Dairemizde UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile Dairemizin 2014/11839 Esas, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/274 Esas numarasına kayıtlı aynı neviden kamu davalarının açılmış olduğu anlaşıldığından.

Yargıtay C.G.K.nun 08.04.2014 tarih ve 2013/591 E., 2014/171 K. sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işleme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği,

olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan tüm özellikler birlikte değerlendirilerek sanığın aynı suç işleme kararıyla hareket edip etmediği ve hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden yukarıda bahsedilen dosyaların birleştirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdirinin gerekmesi...” nedeniyle bozularak, mahkemesine gönderilmiştir.

Yerel Mahkemece bozma ilamına uyulup, sanığın bozma ilamında belirtilen dosyası getirtilip, incelenmiş, “C. Savcılarının iddianameleri geç ya da erken yazmalarının suçun niteliğini değiştirmeyeceği aksi takdirde hızlı dava açan C. Savcıları yönünden sanık hakkında her suç bağımsız olarak gerçekleştikten sonra daha geç dava açan C. Savcıları yönünden ise sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının ceza adaletine de uygun olmadığı, sanığın her iki eylemlerinin arasında yeterli bir sürenin geçtiği, sanığın yeni bir kastla atılı suçu işlediği, dolayısıyla bu olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı” gerekçesiyle TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerini uygulamamıştır.

İncelemeye konu İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/521 Esas, 2015/660 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 30.11.2011, iddianame düzenlenme tarihinin 20.04.2012 olduğu,

Dairemizde aynı gün incelenen 2018/5460 Esas sayılı dosyada(İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/575 Esas, 2015/1009 Karar sayılı dosyasına ilişkin) suç tarihinin 10.01.2012 , iddianame düzenleme tarihinin 27.01.2012 olduğu, suç ve iddianame tarihleri itibarıyla aralarında hukuki bağlantı bulunduğu ve bu suçlar arasında iddianame ile kesinti bulunmadığı gibi, Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/05/2017 tarih 2015/7-389 E, 2017/272 K. sayılı ve 08.04.2014 tarih, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi;

suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemleri bir suç işleme kararının icrası kapsamında kaldığı cihetle, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın aynı nitelikteki eylemlerinin TCK'nun 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

dosyaların birleştirilmesi ve TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,