Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/3890 K.2021/2239

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki beraat kararına ve nakil aracının iadesine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delilere, gösterilen gerekçe ve takdire göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ...'in gıyabında verilen kararın, dosya kapsamına göre sanığın yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğe çıkartıldığı, bu adrese çıkartılan tebligatın bila-tebliğ olarak geri döndüğü, 7201 sayılı Yasa'nın 21/2.maddesi uyarınca mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeksizin mahkeme kararının usulsüz olarak kesinleştirildiği, sanığın kararı haricen öğrenmesi üzerine temyiz ettiği görülerek yapılan temyiz incelemesinde,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,