Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/4130 K.2018/5945

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi yerine TCK.nun 62/2. maddesinin yazılması, yine doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. yerine TCK.nun 52. maddesi denilmek suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Yozgat Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/254 Esas 2013/177 Karar sayılı ile mahkum olduğu önceki hükümlülüğün kesin nitelikte adli para cezası olduğundan tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve sanık hakkına hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında adli para cezalarında TCK.nun 58.maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün 2. fıkrasında "62. maddesi" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1. maddesi" ifadesinin eklenmesi yine 5. fıkrasından "52. maddesi" ifadesinin çıkartılarak yerine "52/2. madde ve fıkrası " ifadesinin eklenmesi,