Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/4265 K.2021/1824

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği gibi, 22.04.2016 tarihinde tefhim edilen kararı, Sağlık Bakanlığı’nın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 23.05.2016 tarihinde temyiz ettiği gözetilerek, Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan ... İdaresi vekilinin tüm sanıklar yönünden temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" hükmedilmesi,

2. Suçtan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Sağlık Bakanlığı’nın davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,