Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/5003 K.2018/9080

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 12/03/2015 tarihli ve 2014/129 Esas – 2014/213 Karar sayılı kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılmakla sanığın eski hale getirme istemine ilişkin olarak;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 03/07/2014 tarihinde, sanığın bildirdiği adreste, sanıkla aynı konutta oturduğunu beyan eden yeğeni ...'e tebliğ edildiği ancak dosyaya ibraz edilen İlçe Nüfus Müdürlüğü Yerleşim Yeri Adres Belgesine göre ...’in başka bir adreste ikamet ettiği anlaşıldığından tebligatın usulsüz olduğu ve bu cihetle eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan TAPDK'nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,