Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/5956 K.2018/13331

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların mahkumiyetine ilişkin 24.09.2007 tarih ve 2005/1090 Esas 2007/497 Karar sayılı hükümle 120.087,29 TL tazmini nitelikte adli para cezasının sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, sanıklardan Mehmet Erdem'in temyizi üzerine;

Hükmün Dairemizin 31.05.2011 tarihli ve 2009/11917 Esas 2011/7369 sayılı kararı ile sair yönler incelenmeksizin 5560,5728 ve 6008 sayılı Yasalar ile Değişik 231. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden bozulduğu,

Mahkumiyet hükmü ve bozmanın niteliğine göre mahkemece hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a bozmanın sirayet ettirilmesinin doğru olduğu, bu suretle 24.09.2007 tarihli hükmün temyiz etmeyen sanık ... yönünden kesinleşmediği, yapılan yargılama neticesi mahkemenin 18.04.2012 tarihli ve 2011/594 Esas 2012/598 Karar sayılı hükmü ile her iki sanığın 120.087,21 TL adli para cezası ile müteselsilen cezalandırılmalarına karar verildiği, sanıklar müdafiinin bu hükmü her iki sanık adına da temyiz ettiği,

Dairemizce, bozmanın sirayeti neticesi hakkında hüküm kurulan ... yönünden temyiz talebinin REDDİNE karar verilmesi ancak bozmanın mahiyetine göre de talebi reddedilen bu sanığa da sirayet ettirilmesi gerekirken hükmün her iki sanık yönünden bozulduğu, bu suretle kesinleşmiş bir hüküm söz konusu olmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine 4926 sayılı Yasanın 4/4. madde ve fıkrasının gösterilmesi,