Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/6063 K.2018/14293

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar hakkında haplar yönünden kurulan hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Katılan kuruma gerekçeli kararın 14.03.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra 12.04.2017 tarihinde hükmü temyiz etmiş bulunan katılan kurum vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ...'in temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

Duruşmadan haberdar edildiği halde duruşmaya gelmeyen ve katılma dilekçesi sunmayan TAPDK'nun katılan olarak kabulüne karar verilmediği halde gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

1. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

2. 5275 sayılı Kanunun “Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri” başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrası, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınmasının gerektiği, bu bağlamda Taşova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/227 E. 2007/89 K. sayılı ilamı ile TCK'nun 79/1. maddesi gereğince hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi ayrıca; sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para

cezası için TCK.nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapılmaksızın sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2. Tekerrür hükümlerinin uygulandığı bendin, "Sanığın Taşova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/227 Esas ve 2007/89 Karar sayılı ilamı ile TCK.nun 79/1. maddesi gereğince hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün 22/11/2007 tarihinde kesinleştiği görülmekle, sanığın tekerrür süresi içerisinde yargılamaya konu suçu işlediği anlaşıldığından, mükerrir olan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

ancak aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/40 Esas ve 2008/223 Karar sayılı ilamı esas alınarak belirlenmesine" şeklinde değiştirilmesi,