Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/6427 K.2020/293

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Mahkemenin vermiş olduğu 22/06/2012 tarihli kararında sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK' nun 52/4. maddesi gereği 2 eşit taksit yapılmasına karar verilmiş, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11/02/2016 tarihli ve 2014/14524 Esas, 2016/1694 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 23/06/2017 tarihli mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak taksitlendirme yapılmasına yer olmadığına karar vermek suretiyle aleyhe hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli 1yıl 8 ay erteli hapis cezasının yasal sonucu olarak güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olmayan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uygulanması gerekirken, yasal olmayan gerekçeyle hak yoksunluklarına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün II. Bendinde yer alan (b) fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine, ''TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca sanığın şahsi ve ekonomik hali göz önüne alınarak doğrudan verilen adli para cezasının birer ay ara ile 4 eşit taksit ile tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi,