Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/6784 K.2020/18597

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nun 34/2, 231/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak mercii ve başvuru yönteminin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

Hükümde yasa yolu gösterilirken, sanığa tebliğ edilen kararda 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanığın yasa yolunda yanıltıldığı anlaşıldığından sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın mahkemece savunmasının alındığı 30.06.2009 tarihi itibarı ile hüküm tarihi olan 19.10.2017 tarihinden önce, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e madde fıkrasında öngörülen sekiz yıllık asli zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği cihetle, sanığın temyiz itirazının kabulü ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.