Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/7842 K.2018/11356

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dairemizce 17.09.2015 tarihinde "CMK'nun 231.maddeside düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine yasal engel hali bulunmayan ve mahkemede alınan savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini beyan eden sanığa, dava konusu eşyanın bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenecek Cif değeri esas alınarak hesaplanacak eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamında KEMT varakası ve bilirkişi raporu olmaması nedeniyle kurum zararını bilmeyen sanığın zararı gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi," isabetsizliğinden bozma kararı verilmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılamada;

sanığa eşyanın gümrük vergileri toplamını oluşturan 2.003,00 Lira kamu zararı olarak bildirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bozmanın gereği yerine getirilmeksizin "sanığın kamu zararını gidermediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile başkaca gerekçe gösterilmeksizin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK'nun 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,