Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/8625 K.2019/9632

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

23.10.2008 tarihli karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, kararın kesinleştiği 05.04.2012 tarihi üzerinden denetim süresi olan 5 yıl içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 07.12.2017 tarihli karar ile 5271 sayılı CMK’nun 231/10. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine, .... Asliye Ceza Mahkemesi'nce kesinleştirildiği anlaşılan araç müsaderesi (teminatın iadesi) hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla;

Suç tarihinin 04.11.2004 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Kanunun 3/a/1-2 maddesi kapsamında olduğu, bu eylemin 4926 sayılı Kanunun 4/a-1-2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerine göre asli zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının 7 yıl 6 ay olduğu, 5271 sayılı CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının kesinleştiği 05.04.2012 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içinde zamanaşımı süresinin durduğu,

denetim süresinin bitimi ile zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği, suç tarihi olan 04.11.2004 tarihi itibarı ile temyiz inceleme tarihinde, 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 ay olan kesintili zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, sanık müdafiinin ve Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,