Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/8953 K.2020/2299

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten ve TCK'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra temyiz edilmeksizin kesinleşen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1146 Esas – 2015/518 Karar sayılı ilamıyla erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu hapis cezasının netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 5 ay hapis ve 20, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1.Hükmün kesinleşen cezanın mahsup edildiği A bendinin 6.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine "sanığın temyiz edilmeksizin kesinleşen erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının neticeten verilen cezasından mahsubuna" ibaresinin eklenmesi,