Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/9035 K.2018/11768

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 19.01.2004 tarihli ilk hükmün 22.09.2008 tarihine kesinleştiği, uyarlama talebi üzerine 05.01.2009 tarihli ek karar ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, hükmün, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.12.2011 tarihli ve 2010/7893 E.- 2011/26742 K. sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece 23.01.2013 tarihinde tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği,

anılan kararın da sanık tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 15.02.2016 tarihli, 2014/18180 E - 2016/2346 K. sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmakla.

5728 sayılı Kanunun geçici 1/3. maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımı hükümleri uygulanmaz" hükmüne göre kesinleşmiş hükümlerde dava zamanaşımı söz konusu olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde davanın, olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,