Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/11 K.2019/28947

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Malen sorumlu ... vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Talimat mahkemesinde duruşmaya katıldığı halde, davaya katılmak istemediğini beyan ederek katılan sıfatı almamış malen sorumlu ... vekili Av...’un nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-O yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemi ile gerekçeli kararın vekil yerine sanık ...'e tebliğ edilmesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine aykırı olduğu anlaşıldığından, aynı Kanunun 32. maddesi uyarınca öğrenme üzerine sanık ... müdafiinin temyiz isteminin yasal süresi içerisinde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ... hakkında hükmedilen tazmini nitelikte adli para cezası yönünden TCK’nun 58. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde "5752 Sayılı Kanunun 3’ncü maddesiyle değişik 4733 Sayılı Kanunun 8/4 ve 5607 Sayılı KMK'nun 16’ncı maddelerine göre İMHA SURETİYLE TASFİYESİ ile TCK’nun 54’ncü maddesi gereğince MÜSADERESİNE," hükmedilmesi,

4-... plakalı nakil aracının kira sözleşmesi ile sanık ...’... kiralanarak teslim edildiği, malen sorumlunun suçun işlendiğinden haberdar olduğuna dair delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nun 54. maddesi uyarınca iyi niyetli üçüncü kişilere ait eşyanın müsadere edilemeyeceği gözetilmeden nakil aracının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

5-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ... lehine dilekçe yazma ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

1-Sanıklar hakkındaki hükmün TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bentlerinden sonra gelecek şekilde “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1...3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2- Sanık ... hakkındaki hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (10.) ve (11.) bentlerinin hükümden çıkartılması,

3-Hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine” ifadesinin eklenmesi,

4-Hükümden “... plakalı nakil aracının müsaderesine ilişkin” (13.) fıkrasının çıkartılması, yerine, "Müsadere koşulları oluşmayan ... plakalı nakil aracının sahibine iadesine, trafik kaydına konulan şerhin kaldırılmasına" ibaresinin eklenmesi,

5-Hükmün katılan kuruma maktu ücreti vekalet verilmesine ilişkin (15.) fıkrasından "...ve Van ... Müdürlüğüne...” ibaresinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-O yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede ise;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, TCK’nun 66/2. maddesi gereğince bu sürenin 5 yıl 4 aya düştüğü gözetilerek,