Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/1183 K.2021/8003

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1)Sanık hakkında 5607 sayılı Kanunun 3/18. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3) Dava konusu kaçak sigaraların, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi ele geçen eşya miktar ve değerinin de aracın değerine göre az olduğu anlaşılmakla, aracın müsaderesinin hakkaniyete aykırı olacağı gözetilerek nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

4)Mahkemece 26/12/2014 tarihinde yapılan keşif sonunda eşyanın tasfiyesine karar verildiği ve bu amaçla gümrük idaresine yazı yazıldığı gözetilerek kaçak eşya tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin Hazine'ye irat kaydına, tasfiye edilmemişse müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,