Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/219 K.2019/30665

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyize konu hükmün, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen mahkumiyet hükmü olması nazara alınarak, 7165 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 286/2-d. madde ve fıkrasındaki “İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları..., temyiz edilemez.” şeklindeki düzenleme uyarınca,

temyiz isteğinin reddine dair 06.12.2018 tarihli 2018/687 sayılı ek karar kaldırılarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine dair 11.09.2018 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;