Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/2213 K.2019/35144

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibarıyla 5607 sayılı Yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili

bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi

2. Sanığa suça konu eşyaların dosyada mevcut bilirkişi tarafından tespit edilen CİF değeri esas alınarak Gümrük İdaresi'nce hesaplanan gümrüklenmiş değerin 3 katı üzerinden önödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, KEMT varakasında tespit edilen ve daha yüksek olan CİF değeri esas alınarak belirlenen gümrüklenmiş değer üzerinden bildirilen önödeme önerisi yerine getirilmediğinden bahisle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Kabule göre ise;

1. Hükmedilen tazmini nitelikteki adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,