Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/2392 K.2021/8317

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkındaki temyiz incelenmesine konu 2014/974 Esas sayılı asıl dosyada suç tarihinin 07/06/2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 11/10/2014 olduğu, bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen 2014/1275 Esas sayılı dosyasında ise suç tarihinin 14/07/2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 20/12/2014 olduğu, birleşen her iki dosyanın suç ve iddianame düzenlenme tarihleri nazara alınarak sanığın bu eylemlerinin zincirleme suç kabul edilip 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanması gerekirken;

aynı mahkemenin 2014/505 esas sayılı dava dosyasında mevcut 12/05/2014 tarihli eylem için 26/05/2014 ve mahkemenin 2014/505 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilen 2014/503 esas sayılı dava dosyasındaki 23/05/2014 tarihli eylem için 29/05/2014 tarihinde iddianame düzenlendiği ve dolayısıyla bu iddianamelerin düzenlenmesiyle hukuki kesinti oluştuğundan 2014/974 esas sayılı dava dosyasındaki 07/06/2014 tarihli eylemin 2014/505 ve bu dosya ile birleşen 2014/503 esas sayılı dava dosyalarındaki eylemler ile teselsül oluşturmadığı nazara alınmaksızın.

2014/1275 Esas sayılı dosyasından mahkumiyet, 2014/974 Esas sayılı dosyasından hüküm tesis edilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi,

2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,