KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2019/2646 E., 2021/6105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5015 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracın müsadere talebinin reddine
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın aşamalarda; olay tarihine sevk ve idaresindeki araç ile İran ülkesinden geldiğini, Gürbulak sınır kapısından ülkeye giriş yaptığını, ele geçen kaçak mazotu da İran ülkesinden satın aldığını belirtmesi karşısında; kaçağa konu eşyaların, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması nedeniyle, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/1-1. cümlesi maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin sanığın 5015 sayılı Yasanın ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabule göre;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,
yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2019/2646, K. 2021/6105, 18 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama